صادر شده از درجهء اعتبار ساقط است ، چون گفتارى ناآگاهانه و ادّعايى بدون دليل بوده و هرگز نبايد بافته‌هاى بىارزش و سست آنان را دليلى بر ضد مذهب شيعه به حساب آورد . شهيد سعيد « سيد نور الله تسترى » « 1 » مىگويد : « گاهى گفته مىشود كه شيعهء اماميه قائل به تحريف قرآنند ، ولى بايد دانست كه تنها گروهى ناچيز - كه در ميان شيعيان به حساب نمىآيند و گفتارشان ارزشى ندارد - چنين توهّمى را در سر پرورانده‌اند . » « 2 » محقّقان سرشناس اهل سنت نيز به روشنى ، موضع دانشمندان شيعه را از قول به تحريف منزه دانسته‌اند كه در پايان اين بخش ، متعرض سخنان آنان خواهيم شد . اينك به نمونه‌هايى از تصريحات بزرگان ما - كه نشان‌دهندهء رأى شيعه و عقيدهء آنان دربارهء قرآن است - توجه فرماييد : 1 . محدث بزرگ « شيخ صدوق » « 3 » ( متوفاى 381 ه . ق ) مىنويسد : « اعتقاد ما اين است ؛ قرآنى كه خداوند متعال بر پيامبرش حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله نازل فرمود همان است كه در يك مجلّد و در دسترس همهء مردم قرار دارد و هرگز بيش از آن نبوده است و طبق مشهور 114 سوره دارد و هركس به ما نسبت دهد كه ما

--> ( 1 ) . در سال 956 ه . ق در شوشتر متولد و در سال 1019 ه . ق به شهادت رسيد . در عهد صفويه به هند رفت و در لاهور اقامت گزيد . پس از تأليف « احقاق الحق » علماى اهل سنت حكم به قتل وى كردند و به امر « جهانگير » با ضربهء تازيانهء خاردار كشته شد . آثار بسيارى دارد از آن جمله : مجالس المؤمنين ، دلائل الشيعة و صوارم المحرقه را مىتوان نام برد . ( فرهنگ معين ، نور الله شوشترى ) . م . جزائرى هم به امامت و زبردستى او در علوم و معارف اسلامى اعتراف دارد ( خونسارى ، روضات الجنات ، ج 6 ، ص 17 ) . ( 2 ) . آلاء الرحمن ، ج 1 ، صص 25 - 26 ، به نقل از تسترى ، مصائب النواصب ، و سيد شرف الدين ، فصول المهمّه ، ص 165 كه از « اظهار الحق » ج 2 ، ص 89 نقل كرده است . ( 3 ) . ابو جعفر محمد بن على بن حسين .